ذكور ، اثنان متّفق عليه : القاسم و إبراهيم ، و ستّة مختلف فيهم : عبد مناف ، و عبد اللّه ، و الطيّب ، و المطيّب ، و الطاهر ، و المطهّر ، و الأصحّ أنّهم ثلاثة ذكور و أربع بنات متّفق عليهنّ ، كلّهنّ من خديجة بنت خويلد ، إلّا إبراهيم فإنّه من المارية القبطية . يعنى : متّفق عليه آن‌چه هست اين است كه ذكور او قاسم و إبراهيم مىباشد ، و شش‌گانه مختلف فيه‌اند ، و آنها عبد مناف و عبد اللّه و طيب و مطيب و طاهر و مطهر ، و اصح آن است كه ذكور سه نفر قاسم و عبد اللّه و إبراهيم ، و چهارگانه دخترند : زينب و رقيه و امّ كلثوم ، و همهء اينها از خديجه‌اند به غير إبراهيم چه او از ماريه است . و امّا اناث ، پس بعد فاطمه او زينب منكوحهء ابو العاص بن ربيع اموى ، و رقيه و امّ كلثوم ، در ابتدا اين دو خواهر به نكاح دو پسر ابو لهب عتبه و عتيبه بودند ، و قبل دخول به آنها طلاق دادند ، پس اين هردو يكى بعد ديگرى به عثمان عفّان در عقد آمدند ، و از هريكى از اين سه دختر عقبى باقى نماند إلّا يك دختر از زينب امامه نام بنت ابى العاص ، و او را حضرت امير عليه السّلام بعد شهادت حضرت زهراء عليها السّلام به عقد خود درآورد . آيا اين سه دختر از يتاماى امّت مربوبهء آن حضرت بودند ؟ و به مربوب ابن و بنت و به مربى و مربيه ، چنان‌چه به مرتضع ابن و به مرتضعه بنت و به مرضعه امّ و به مرضع اب در هر عرف و هر ملك مىگويند . يا دختران هاله خواهر خديجه‌اند ، و پدر آنها ابو هند نام باشد ، و برادرى هم به آنها بعد از فوت پدر پيدا شده ، او هم ابو هند نام دارد ، زنده در معركهء كربلا اهل مغازى مىگويند حاضر با سيّد الشهداء بود ، و آن حضرت و خديجه بعد فوت پدر آنها ، آن دخترها و مادر و برادر آنها را در خانهء خود تربيت نمودند . يا دخترهاى خديجه از شوهر اوّلش‌اند ، و بر اولاد زن هم به مجاز و تربيت